11 . با خلوص نيّت و اخلاص رو به خداوند منّان آورد و از هرچه غير اوست قطع اميد نمايد . 12 . لباس ، مكان و غذاى او از حلال باشد . 13 . نياز و حاجات خود را مشروحا معروض دارد . 14 . فقط براى خود دعا نكند بلكه ديگران را در دعاى خير خود شريك سازد . 15 . گريه كند و حالت گريه به خود بگيرد . 16 . دعا را تا وقت حاجت به تأخير نيندازد بلكه پيش از نياز دعا كند . اين‌ها همه ، شرايط تحقّق يك دعا و حرز و تأثير ذكر است . بنابراين اگر بر مجموعه‌ى پى آمده گذر كرديد ، دعا و محتوا و ناقل و كاتب را به استهزا نگيريد بلكه مقدمات ، علل و انگيزه و شرايط را هم مدّ نظر داشته باشيد مثلا اگر كسى دندانش درد مىكرد و فقط بسنده به دعا نمايد ممكن است نتيجه بگيرد و ممكن است نتيجه نگيرد ليك خوب بنگرد ابتدا مقدمات را فراهم سازد و با بهره‌گيرى از علم و دانش پزشكى از دعا و نيايش و حرز و اوراد و اذكار هم غفلت نورزد . اهميت دعا و نيايش در تلقين و مثبت‌انديشى است و مثبت‌انديشى و تلقين ، خود كاهنده‌ى درد و اثر مثبت بر تسكين آلام دارد . بسيارى از بيمارىها ، سخت و صعب العلاج بوده است كه با يك توسل ژرف و جانانه و يك جهش روحى عميق و تمسّك به خداوند و اولياى الهى بهبود و شفاى عاجل يافته است كه بسيارى از پزشكان در تحليل آن فرو مانده‌اند : « دكتر الكسيس كارل » در كتاب « انسان موجود ناشناخته » اين‌گونه توسل‌هاى روحى و ارتباطات معنوى را ذكر نموده و آثار دعا و نيايش‌هاى خالصانه در بهبود و شفاى بيماران را نقل كرده است . مولوى در مثنوى معنوى ، حال دعا را در شعر خود چنين واگو مىنمايد : ما درون را بنگريم و حال را * نى برون را بنگريم و قال را باز هم تأكيد مىورزيم كه دعا و نيايش و اوراد و اذكار با تحقق شرايطش موجب تحولات روحى و ارتباطات معنوى شده و جهش‌هاى درمانى و شفابخش را تسريع مىكند و اصطلاحا روح بر جسم اثر مثبت گذاشته و گلواژه‌هاى پاك معنوى ، درمان را سرعت مىبخشند . در اين بخش از كتاب ، مرحوم آيت اللّه سيد عبد اللّه شبّر به روش‌هاى عمومى و اختصاصى